logo
OVER PLUS  -  PROGRAMMA  -  NIEUWS  -  ARCHIEF  -  LINKS  -  PERS  -  CONTACT  -  LOKATIE   

Film: Une femme est une femme

Een neorealistische musical, als in een contradictio in terminis’, zo bestempelde Jean-Luc Godard zijn derde film, ‘Une femme est une femme’ (1961). In zijn beginjaren nam de Franse filmmaker steeds een genre dat in Hollywood tot grote bloei was gekomen, om er vervolgens zijn eigen draai aan te geven. Zo was zijn debuutfilm ‘À bout de souffle’ (1960) zijn visie op een thriller en zijn tweede ‘Le petit soldat’ (die vanwege de onrust in Algerije pas in 1963 werd uitgebracht) een eigenzinnige spionagefilm. Wat hij met ‘Une femme est une femme’, de enige blijmoedige film die hij vooralsnog maakte, deed was nog radicaler. De film is zowel een ode aan als felle kritiek op de Hollywoodmusicals die mensen als Vincente Minnelli en Stanley Donen groot maakten in de jaren veertig en vijftig. Godard geeft er zijn eigen draai aan door het genre tot op het bot te ontleden, zodat de kijker geconfronteerd wordt met de ultieme luchtigheid ervan. Haal de muziek, de weelderige decors, de kleurrijke nevenpersonages, de zang en dans weg en je houdt een bijzonder dun verhaaltje over. Het resultaat werkt vervreemdend, maar zorgt er tegelijkertijd voor dat ‘Une femme est une femme’ een van Godards meest toegankelijke films werd.

Patricia Smagge


Gerelateerd:

Website: klik hier...